Het St. Antonius Onderzoeksfonds in uw testament

Peter Spit zag van dichtbij wat longfibrose doet en besloot bij te dragen aan onderzoek naar zeldzame longziekten.

Een nalatenschap met betekenis
Peter Spit was een betrokken en warm mens, met een grote interesse in anderen en in de wereld om hem heen. Hij werkte als huisarts en later als geneeskundig directeur en bleef zich ook na zijn pensioen verdiepen in maatschappelijke en filosofische vraagstukken.

Samen met zijn vrouw Louisa vormde hij een hecht team. Toen zij ziek werd en uiteindelijk overleed aan longfibrose, heeft dat diepe indruk op hem gemaakt. Hij verzorgde haar jarenlang zelf en zag van dichtbij wat deze ziekte met iemand doet.
Deze ervaring werd een belangrijke drijfveer voor zijn betrokkenheid bij medisch onderzoek van het St. Antonius Onderzoeksfonds. 

Bewuste keuze om na te laten
Tijdens zijn leven steunde hij al verschillende goede doelen. Hij voelde zich dankbaar voor wat hij had opgebouwd en wilde daar iets mee betekenen voor anderen.

In zijn testament koos hij er bewust voor om een deel van zijn vermogen na te laten aan goede doelen, waaronder het St. Antonius Onderzoeksfonds, specifiek voor onderzoek naar longziekten. Zijn wens was helder: bijdragen aan onderzoek dat leidt tot betere behandelingen, meer kennis over zeldzame aandoeningen zoals longfibrose en een betere kwaliteit van leven voor patiënten.

Een nalatenschap die doorwerkt
Met zijn nalatenschap draagt hij bij aan onderzoek dat normaal gesproken moeilijk financiering vindt, maar van grote waarde is voor patiënten en hun naasten.

Voor zijn familie is deze keuze bijzonder. Zijn betrokkenheid stopt niet bij zijn overlijden, maar werkt door in de toekomst. In onderzoek dat verschil kan maken voor anderen.

Voor voormalig ziekenhuisapotheker Frits IJdenberg was het St. Antonius Ziekenhuis veel meer dan een ziekenhuis. Het was de plek waar hij jarenlang werkte, onderzoek deed en samen met collega’s bouwde aan betere zorg voor patiënten.

Frits stond bekend als een nieuwsgierige en betrokken onderzoeker. Als ziekenhuisapotheker en onderzoeker was hij ruim twintig jaar verbonden aan het St. Antonius en zette hij zich in voor onderzoek naar betere en veiligere medicijnen. Hij wilde begrijpen waarom behandelingen wel of niet werkten en zocht steeds naar manieren om de zorg te verbeteren. Als grondlegger van het laboratorium van de ziekenhuisapotheek speelde hij een belangrijke rol in de ontwikkeling van nieuwe behandelmethoden. 

"Hij had geen kinderen en weinig familie. Hij wilde zijn bezittingen nalaten aan goede doelen. Het St. Antonius Onderzoeksfonds was voor hem het belangrijkste. Dat paste bij hem, want hij was zelf ook onderzoeker. Bovendien voelde het ziekenhuis als familie."
– Lotty ten Veen, goede vriendin van Frits

Collega’s herinneren zich Frits als een warm mens met gevoel voor humor, die graag piano speelde en altijd klaarstond voor anderen. Ook na zijn pensioen bleef hij nauw betrokken bij het St. Antonius Ziekenhuis en volgde hij de ontwikkelingen met grote interesse.

Omdat hij wist hoe belangrijk onderzoek is voor de zorg van morgen, besloot Frits een deel van zijn nalatenschap te schenken aan het St. Antonius Onderzoeksfonds. Met zijn bijzondere nalatenschap maakt hij nog altijd nieuw onderzoek mogelijk, zoals het onderzoeksveld van ziekenhuisapotheker Catherijne Knibbe naar verschillen in medicijnen bij o.a. mannen en vrouwen. Zo draagt hij ook vandaag nog bij aan nog betere zorg voor huidige en toekomstige patiënten.

“Frits geloofde dat goede zorg nooit stilstaat. Tijdens zijn leven droeg hij daar zelf aan bij als ziekenhuisapotheker en onderzoeker. Dankzij zijn nalatenschap kan dat werk doorgaan en krijgen nieuwe generaties onderzoekers de kans om de zorg verder te verbeteren.”
— Prof. dr. Catherijne Knibbe